De Thaise gesproken taal wordt gescheiden door taal-wetenschappers als behorende tot een Chinees-Thaise offset van de Sino-Tibetaanse taalfamilie. Naast de standaard Thai (gebaseerd op de centrale accent), begeleid op school, gebruikt in radio-en televisie-uitzendingen en ga zo maar door, zijn er territoriale accenten in het noorden, noordoosten, en zuidelijke regio's.
photo credit: Fredrik Thommesen
De Thaise mondelinge communicatie is polytonale (zoals Chinees en Vietnamees), en in het algemeen eenlettergrepige. Toch, naast een onnozele, eenlettergrepige component zijn er ook tal van 'geïmporteerde' woorden met Sanskritic taal en Pali afkomst, die niet eenlettergrepige en vrij complex.
Het schrijven was gebaseerd op Pali, Sanskritic taal, en Indiase constructen, en diverse Mon en Khmer woorden zijn toegetreden de taal. Koning Ramkhamhaeng van de Sukhothai regio, introduceerde de spelt Thaise taal , en inscripties in de Thaise taal dateren uit de Sukthothai regio (1283 AD)

Thaise medeklinkers ->

De Siamese alfabet gebruikt 44 medeklinkers en 15 gemeenschappelijke klinker excentriekelingen. Het script is horizontaal geplaatst, van links naar rechts, zonder tussenkomst ruimte, tot lettergrepen, woorden en zinnen te vormen. Klinker soundd zijn gescript boven, onder, voor of na de medeklinker ze te wijzigen. Dus er zijn een paar verschillende Thaise medeklinkers gebruikt om het geluid van het Engels medeklinkers 's' of een 't' te laten zien. Deze afwijkingen zijn zowel historische (in verband met de afstamming van de taal) en functionele (gewend zijn geven de toon van de lettergreep). Thaise taal heeft echter geen gebruik van hoofdletters.

Er is nauwelijks grammatica in de Thaise taal. Geen meervoud, verleden, toekomst. Dit is verbazingwekkend in het zicht van het feit dat de meest westelijke talen echt uitgebreide grammatica te gebruiken. Echter, in pragmatische termen is het vrij eenvoudig om het verleden, toekomst geven door het toevoegen van extra woorden. Bijvoorbeeld, wanneer u onder andere gisteren in een te veroordelen, je echt weet dat je het over het verleden. Clausules zoals 'de', 'a', 'een' worden ook niet toegepast.